Pawel Zakrzewski - Adobe Certified Expert | Adobe Community Expert

Artykuł pochodzi z magazynu .PSD
Dzięki użyciu programu Adobe Illustartor CS, CS2 czy CS3 mamy wspaniałe możliwości samodzielnego tworzenia realistycznych, trójwymiarowych figur szachowych całkiem od podstaw. Te zaś, zaimportowane do mogą Photoshopa się stać ciekawym uzupełnieniem wielu projektów.

Budujemy proste kształty wektorowe

Figury szachowe z pewnością nie należą go grona niezwykle skomplikowanych obiektów. Naturalnie są i takie sytuacje, gdy wiele z nich, w specjalnych wydaniach gry przybiera całkiem odmienną i artystyczną postać. W typowej grze zwykle stosowane są stosunkowo proste kształty o międzynarodowej symbolice.

Pomimo względnej prostoty, utworzenia realistycznie wyglądających obiektów 3D może jednak sprawić nieco kłopotu. Dzięki użyciu wspaniałych możliwości Illustratora, tworzenie klasycznych figur szachowych nie jest jednak trudnym zadaniem. A wszystko to wykonamy zaledwie w kilku (naprawdę!) prostych krokach. Zatem do dzieła.

Pomocnicze zdjęcia

Aby ułatwić sobie proces rysowania podstawowych kształtów figur szachowych, warto jest skorzystać z pomocniczych ilustracji przedstawiających typowe wzory. W tym celu przeszukujemy własne zasoby lub różnego typu biblioteki zdjęć dostępne w Internecie i odnajdujemy zdjęcia najlepiej dopasowane do naszych potrzeb. W związku z tym, że budujemy własny, trójwymiarowy obiekt wektorowy, zdjęcia nie muszą być wysokiej jakości, nie ma także konieczności zakupy ich kopii. Posłużą one jedynie jako wzorzec do tworzenia wektorowych ścieżek.

Przykładowe figury szachowe widoczne są na rysunku 1 (rysunek 1). Jak łatwo zauważyć są to raczej klasyczne wzory gońca, pionka, królowej czy skoczka i z pewnością doskonale dają się do dalszych działań.

Otwieramy Illustratora i tworzymy nowy dokument. W tym momencie, nie ma naturalnie żadnego znaczenia wielkość ani orientacja naszej pracy. W zależności od przewidywanego zastosowania budujemy typowy dokument CMYK dla celów drukarskich lub RGB do zastosowań internetowych i multimedialnych.

Proces budowy obiektów 3D rozpoczynamy od importu przykładowych zdjęć figur szachowych do Illustratora. W tym celu, za pomocą popularnego polecenia File>Place, wskazujemy w oknie dialogowym wybrany plik i umieszczamy go w naszej pracy. Co ważne, nie jest tu istotne czy wybrana grafika będzie połączona z oryginałem na dysku czy też osadzona w pliku Illustratora. Wykorzystamy ją jedynie jako obrazek poglądowy.

Pewną niedogodnością użycia polecenia Place jest fakt, że za jego pomocą możemy zaimportować jedynie pojedynczy plik graficzny. W sytuacji, gdy chcielibyśmy od razu wykorzystać kilka zdjęć może być to nieco uciążliwe i wymaga kilkukrotnego użycia tego samego polecenia.

Aby ułatwić sobie pracę, zdecydowanie wygodniej będzie przeciągnąć kilka wybranych (zaznaczonych) ilustracji z dowolnego katalogu na naszym dysku w okno nowego dokumentu Illustratora (rysunek 2) [podpis: Aby szybko zaimportować kilka ilustracji jednocześnie wystarczy przeciągnąć je z dowolnego foldera w okno aktywnego dokumentu Illustratora].

Tworzenie obiektów 3D rozpoczynamy od bodaj najprostszej figury – pionka. Aby ułatwić sobie zadanie, proponuję by na wstępie zaznaczyć odpowiednią fotografię przedstawiającą wybraną figurę, a następnie za pomocą polecenia Object>Lock>Selection (Ctrl+2, Cmd+2) zablokować zdjęcie w jego bieżącym położeniu. Pozwoli to uniknąć sytuacji, gdy podczas tworzenia wektorowego obrysu, niechcący przemieścimy obrazek co skutecznie utrudni nam dalsze działania.

W dalszej kolejności, z zewnętrznych linijek Illustratora wyciągamy nową linię pomocniczą i ustawiamy ją tak, by przechodziła przez oś symetrii figury na zdjęciu. (rysunek 3) [podpis: Z zewnętrznych linijek Illustratora wyciągamy linię pomocniczą przechodzącą przez oś symetrii figury na fotografii]. Jeśli w oknie Illustartora nie są widoczne miarki możemy je szybko wywołać za pomocą polecenia View>Show Rulers lub zdecydowanie szybciej skrótem klawiaturowym Crtl+R lub Cmd+R na Macu.

Na tym etapie kończymy działania przygotowawcze. Do zakończenia pracy pozostały nam jeszcze jedynie dwa proste kroki.

Tworzymy wektorowy obrys figury

Ustalamy dowolny kontrastowy do zdjęcia kolor obrysu oraz brak wypełnienia i za pomocą narzędzia Pen Tool (P) lub ewentualnie Pencil Tool (N) obrysowujemy prawą część figury na zdjęciu wraz z jej filcową podkładką. Nie ma konieczności by drobiazgowo odtwarzać każdy załamek figury, najważniejsze jest, by zachować ogólny kształt oraz proporcje obiektu. Dzięki użyciu linii pomocniczej – osi symetrii, będzie nam łatwiej odnaleźć punkt rozpoczęcia i zakończenia ścieżki.

Nawet po zakończeniu rysowania, za pomocą narzędzia Direct Selection Tool (A) możemy oczywiście poprawić kształt przygotowanej ścieżki (rysunek 4) [podpis: Nawet po zakończeniu rysowania, za pomocą narzędzia Direct Selection Tool (A) możemy poprawić kształt przygotowanej ścieżki]. W tym celu, zaznaczamy wybrany węzeł i za pomocą zmiany jego położenia oraz dźwigni kierunkowych edytujemy ścieżkę tak, by precyzyjnie dostosować ją do kształtu pionka na zdjęciu. Następnie nadajemy jej kolor obrysu zbliżony do kolorystyki lakierowanego drewna.

Stylizacja filcowej podkładki

Każda figura szachowa widoczna na prezentowanych w tym przykładzie zdjęciach posiada na spodzie cienką filcową podkładkę ułatwiającą grę i zabezpieczającą szachownicę przed przypadkowym zniszczeniem. Także w naszej pracy postaramy się dodać ten niewielki, jednak istotny dodatek. Wymaga to jednak kilku specjalnych zabiegów.

Za pomocą kliknięcia narzędziem Scissors Tool (C) w wybrany punkt w dolnej części figury, przecinamy obrys na dwie osobne części. Mniejszy, dolny fragment ścieżki kolorujemy zielonym (kolor filcu) obrysem (rysunek 5) [podpis: Za pomocą narzędzia Scissors przecinamy dolny fragment ścieżki i nadajemy mu zielony obrys].

Naturalnie zdjęcie użyte do przygotowania trójwymiarowego obiektu możemy za pomocą polecenia Object>Unlock All (Ctrl+Alt+2 lub Cmd+Option+2 na Macu) odblokować i po prostu usunąć, nie będzie już więcej potrzebne (rysunek 6) [podpis: Odblokowujemy fotografię i usuwamy ją z naszej pracy].

Przygotowany w ten sposób kontur figury szachowej wraz z filcową podkładką musimy jeszcze zgrupować. W tym celu za pomocą narzędzia Selection Tool (V), zaznaczamy obie jego części obrysu wywołujemy polecenie Object>Group (Ctrl+G lub Cmd+G na Macu). Pozwoli to na wprowadzenie odpowiednich przekształceń na obu fragmentach ścieżki jednocześnie.

Tworzymy figurę 3D

Zgrupowaną ścieżkę zaznaczamy i za pomocą polecenia Effect>3D>Revolve (Bryła obrotowa) wywołujemy okno o Revolve umożliwiające wprowadzenie odpowiednich ustawień naszej figury (rysunek 7) [podpis: Za pomocą polecenia Effect>3D>Revolve wywołujemy okno 3D Revolve Options umożliwiające wprowadzenie odpowiednich ustawień 3D]. W zasadzie, nie ma szczególnej konieczności edycji domyślnych ustawień efektu, w tym przypadku standardowe parametry dają doskonałe rezultaty. Warto jednak za pomocą przycisku Preview, podejrzeć podgląd obiektu przed ich zaakceptowaniem.

Edycja obiektu w przestrzeni 3D

Figurę przygotowaną za pomocą efektu 3D>Revolve możemy poddać dodatkowej edycji. Wystarczy uruchomić podgląd w oknie 3D Revlove Options i za pomocą obrotów dużego sześcianu w oknie edycyjnym wprowadzać odpowiednie przekształcenia figury w przestrzeni trójwymiarowej.

Co ważne, możemy także zmienić sposób renderowania powierzchni naszego obiektu. W dolnej części okna 3D Revolve Options dostępne są dodatkowe opcje – Surface. Wybór pozycji Wireframe pozwala prezentować obiekt w postaci jedynie przestrzennej siatki bez żadnych tekstur (rysunek [podpis: Wybór pozycji Wireframe pozwala prezentować obiekt w postaci jedynie przestrzennej siatki bez żadnych tekstur].

UWAGA!

Wprowadzony efekt (podobnie jak wszystkie inne efekty) zapisany jest w niewielkiej palecie Appearance (Shift+F6). Aby dokonać zmiany jego ustawień, należy zaznaczyć obiekt na stronie, a następnie kliknąć dwukrotnie w nazwę efektu 3D Revolve w palecie Appearance (rysunek 9) [podpis: do edycji efektu 3D wykorzystujemy niewielką paletę Appearance]. Bez potrzeby nie dodajemy kolejnego efektu z menu górnego Effects! Bezpośrednio po ponownym otwarciu okna 3D Revolve Options wyłączony jest podgląd działania efektu – Preview. Aby na bieżąco śledzić efekt wprowadzonych edycji należy go po prostu włączyć.

Dzięki przecięciu obrysu i zmianie koloru dolnej ścieżki Illustrator doskonale symuluje podgląd filcowej podkładki pod figurą.

Aby nadać naszym obiektom nieco więcej realizmu, możemy pokusić się o dodanie kolejnych efektów – jednak tym razem rastrowych. W tym celu zaznaczamy figurę i wybieramy polecenie Effect>Effect Gallery (rysunek 10) [podpis: Aby nadać naszym obiektom nieco więcej realizmu, możemy pokusić się o dodanie kolejnych efektów]. W dużym oknie edycyjnym (doskonale znanym z Photoshopa) testujemy działanie różnorodnych efektów. W naszym przykładzie zastosowałem efekt Water Paper dostępny w kategorii Sketch (rysunek 11) [podpis: Dodatkowy efekt Water Paper nadaje naszej pracy ciekawą fakturę].

Tworzymy inne figury 3D

W podobny sposób budujemy także inne figury. W skrócie, działanie te można zapisać w postaci kilku kroków.

1. Dodajemy odpowiednie zdjęcie poglądowe i blokujemy je na stronie (rysunek 12) [podpis: Dodajemy odpowiednie zdjęcie poglądowe i blokujemy je na stronie]
2. Wprowadzamy pionową linię pomocniczą i ustawiamy ją centralnie w osi symetrii figury na zdjęciu
   Za pomocą narzędzia Pen Tool (P) lub Pencil Tool (N) obrysowujemy prawą część figury (rysunek 13) [podpis: Za pomocą narzędzia Pen Tool (P) lub Pencil Tool (N) obrysowujemy prawą część figury]
3. Za pomocą narzędzia Scissors (C) przecinamy ścieżkę w dolnej części i nadajemy dolnemu fragmentowi nowy kolor (filcowa podkładka) (rysunek 14) [podpis:
4. Za pomocą narzędzia Scissors przecinamy ścieżkę i nadajemy dolnej części zielony obrys]
5. Obie części ścieżki grupujemy w pojedynczy obiekt i usuwamy niepotrzebne już zdjęcie
6. Za pomocą polecenia Effects>3D>Revolve przekształcamy prosty obrys w przestrzenną figurę i w oknie 3D Revolve Options wprowadzamy odpowiednie ustawienia (rysunek 15) [podpis: Za pomocą polecenia Effects>3D>Revolve przekształcamy prosty obrys w przestrzenną figurę i w oknie 3D Revolve Options wprowadzamy odpowiednie ustawienia]
7. Aby edytować istniejącą już figurę korzystamy z palety Appearance (Shift+F6) i za pomocą dwukrotnego kliknięcia w nazwę efektu 3D Revolve przechodzimy w tryb edycji efektu. Nie dodajemy bez potrzeby kolejnej transformacji 3D do istniejącej figury!

Tworzymy trójwymiarową figurę szkoczka

W przypadku tej figury (rysunek 16) [podpis: W przypadku skoczka musimy zastosować inny efekt 3D], musimy zastosować nieco inne podejście. Nie ma możliwości by kształt skoczka uzyskać w rezultacie użycia polecenia Revolve (Bryła obrotowa). Możemy go jednak łatwo przygotować za pomocą efektu 3D o nazwie Extrude & Bevel.

W tym celu, umieszczamy odpowiednie zdjęcie i blokujemy je na stronie. Nie ma konieczności by dodawać tu dodatkową linię pomocniczą. Kształt skoczka, utworzymy bowiem poprzez obrysowanie całej górnej części figury.

Za pomocą narzędzia Pen (P) lub Pencil (N), rysujemy ścieżkę wokół skoczka i nadajemy jej odpowiedni kolor, jednak tym razem – wypełnienia. Naturalnie za pomocą narzędzia Direct Selection Tool (Białej strzałki – A) możemy dowolnie edytować zarówno węzły ścieżki jak i jej dźwignie kierunkowe. Osobiście uważam, że nie ma tu szczególnej konieczności, by ścieżka była idealnie dopasowana do kształtu na fotografii. Powinna jednak oddać ogólny charakter figury (rysunek 17) [podpis: Za pomocą narzędzi rysunkowych tworzymy obrys górnej części figury i nadajemy jej dowolny kolor]. Po zakończeniu edycji ścieżki, odblokowujemy zdjęcie (Ctrl+Alt+2 lub Cmd+Option+2 na Macu) i usuwamy je.

Gotowy obiekt zaznaczamy i przechodzimy do menu górnego Effects>3D>Extrude & Bevel (rysunek 18) [podpis: Gotowy obiekt zaznaczamy i przechodzimy do menu górnego Effects>3D>Extrude & Bevel i w dostępnym oknie dialogowym uruchamiamy podgląd i oceniamy działanie efektu]. W dostępnym oknie dialogowym uruchamiamy podgląd i oceniamy działanie efektu. Na pierwszy rzut oka, wygląda on całkiem dobrze, możemy jednak nieco poprawić jego działanie. Przechodzimy do sekcji Bevel w dolnej części okna 3D Extrude & Bevel Options i wybieramy z listy opcję Rounded (zaokrąglone krawędzie) i delikatnie modyfikujemy parametr Height dostępny poniżej (rysunek 19) [podpis: Przechodzimy do sekcji Bevel w dolnej części okna 3D Extrude & Bevel Options i wybieramy z listy opcję Rounded (zaokrąglone krawędzie) i delikatnie modyfikujemy parametr Height dostępny poniżej]. W rezultacie figura wygląda już zdecydowanie lepiej, brakuje jej jednak dolnej części. Fragment ten możemy utworzyć z dowolnej ścieżki wykorzystanej do budowy pionka czy gońca. O ile to konieczne, możemy usunąć jej górny fragment (rysunek 20) [podpis: do pudowy postumentu figury możemy wykorzystać fragment przygotowanej poprzednio ścieżki], by lepiej dopasować ją do kształtu skoczka. Użycie tej oryginalnej ścieżki z, pozwoli nie tylko zachować skalę ale także automatycznie zachować filcową podkładkę.

Nakładamy przygotowany wcześniej kształt skoczka na jego postument i za pomocą polecenia Object>Arrange>Bring To Front (Ctrl+Shift+] lub Cmd+Shift+] dla Maca), przenosimy go na wierzch. Jeśli to konieczne, modyfikujemy kolor i dodajemy także dodatkowy efekt bitmapowy (np. Water Paper z kategorii Sketch) by nadać naszej pracy nieco więcej realizmu. W rezultacie otrzymamy całkiem ciekawy model 3D kolejnej figury szachowej (rysunek 21) [podpis: Jeśli to konieczne, modyfikujemy kolor i dodajemy także dodatkowy efekt bitmapowy (np. Water Paper z kategorii Sketch) by nadać naszej pracy nieco więcej realizmu].

Całość kompozycji, zmieniając nico kolorystkę figur, możemy umieścić na wektorowej szachownicy prezentowanej w dowolnej perspektywie na dodatkowym tle i w razie potrzeby za pomocą Photoshopa dodać niezbędne dodatki (rysunek 22) [podpis: Całość kompozycji, zmieniając nico kolorystkę figur, możemy umieścić na wektorowej szachownicy prezentowanej w dowolnej perspektywie na dodatkowym tle].

Naturalnie przedstawione tu sposoby możemy wykorzystać do budowy nawet bardziej złożonych obiektów. Dzięki możliwości nadawania tekstur dla obiektów 3D bezpośrednio w Illustratorze możemy pokusić się o budowanie naprawdę ciekawych i realistycznych wizualizacji.

Mimo BARDZO wielu ograniczeń użycie narzędzi 3D w programie Adobe Illustrator daje nam jednak całkiem sporo interesujących możliwości.